„— Gauguin, przeklęty sadysto! Czy to ma być żart Połamię ci wszystkie gnaty!
— Dobrze ci tak, nie wystawiaj odsłoniętych stóp. Czemu kładziesz sobie pod głowę swoje brudne prowansalskie buciory Są przecie twardsze od gołej ławki.
Cezanne roztarł sobie po kolei stopy, następnie złorzecząc włożył buty.
— Nie zastępują mi wcale jaśka — mruknął Cezanne. — Pakuję je pod głowę, aby mi Ich nikt nie ukradł podczas snu.
Gauguin odwrócił się do Vincenta
— Słysząc go tak mówiącego, można by sądzić, że to przymierający głodem artysta. Tymczasem jego ojciec jest właścicielem banku i połowy AixenProvence. Paul, to jest Vincent van Gogh, brat Thea.
t i Danie dnia.
2 Pieczeń cielęca z groszkiem, s Co za blaga!
Cezanne i Yincent podali sobie ręce.
— Szkoda, że nie spotkaliśmy się pół godziny wcześniej — ciągnął Gauguin. — Zjedlibyśmy wtedy razem obiad. U Bataillea dają dziś najlepszą pieczeń cielęcą z groszkiem, jaką kiedykolwiek jadłem.
— Doprawdy taka była dobra
— Dobra Wyborna! Prawda, Vincencie
— Wyborna, pewnie.
— No, w takim razie ja też tam pójdę i zjem to samo. Chodźcie ze mną dla towarzystwa.
— Wątpię, czy strawiłbym jeszcze jedną porcję. A pan, Vincencie
— Z trudem. Ale skoro Monsieur Cśzanne nalega...“(5)